قیچی می‌داند
سوزن که بمیرد
تمام برش‌های تو
از تمام درزهای من
در غزل خانه‌ی این شهر
سبقت می‌گیرند

سوزن می‌داند
نخ که نتابد
تمام قاب های انتظار
تمام پیراهن های گلدار را
در چهارخانه‌ی سیاه و
سفید سال
به دار می‌کشند

نخ هم می‌داند
در بند نگاه ات
هیچ هایی
بر هوی سی گار
حلقه نمی‌زند

مهری چراغی(موژان)