شعرما شاید
انسداد یک لحظه باشد
در تقاطع آغوش
سوسوی یک لبخند
از تصادف دو نگاه
شعرما قطعا
پوست لطیف نت هاست
وقتی که می پرد از درز استخوان
لمس زخمه هام
مهری چراغی( موژان)