دست های خسته ی باد
دویده از پیراهن ات
در حواس گونه ام
قطره
قطره
سقط می شود
این خبر درگوش کنعان می رمد
یوسفی
باز
گشته
دهان گرگ را
هی هی
گله را با خود می برد …
مهری چراغی (موژان)