بقچه ی خیال
خاک می خورد ‌
در پستوی خاطره
شبیخون می زند نگاه
بر گونه ی احساس
قورت می دهد
سالخورده ی شعر
چشم دخترکم را

آرزو جهانگیری
خوشه خوشه