فرشتگان غزل
ایستاده
بر جوخه ی شعر و
محکوم اند
به تلاوت بوسه
در سرزمین گونه هات
آه بر آبادی چشمانت
پیغمبر لب های مرا
دیده و
مرتد شده اند

مهشید فدائی
خوشه خوشه