تنها که شدی
شعر صدایت می کند
با لیوانی از آب…
سیراب که شدی
آسمان
با آن همه بلندی
نزدیک تر می شود
وماه
آه ماه…
در حوضی افتاده
ماهی ها
دورِ آن می رقصند
وتوآنجاست
که می شنوی
لا لاییِ ستاره ها را…

سودابه احمدی
خوشه خوشه