ساعتی با ساعتم من گفتگویی کرده ام
از زمان و حال او پرس جو ای کرده ام
از گذشته های دور هیچ یادش نبود
از زمانه حال و آینده جستجویی کرده ام
هر چه گشتم هیچ نبود مانند تاریکی سیاه
با خودم گفتم که عمرش بی سبب گشته تباه
من به دنبال دلیل و منطق و صد ها چرا
من به اسرار و، و او مانند شخصی بی اطلاع
یک صدا آمد که هستی تو چه میگردی
در دل ظلمت به دنبال سیاه و سایه میگردی
من خودم مانند تو در این زمان گیرم ولی
آنچه میگردی گذشت بی فایده میگردی
گفتمش اری گذشت اما غمم آینده است
در دل آینده نقشی از گذشتم بوده است
تو نمیدانی گذشته با دلم اینک چه کرد
که به دنبال یه برگشت از یه راهی بوده است
تو از آینده بگو باید نباید با تو هست
بیدرنگ از گفته هایت میشوم انچه که هست
من تو را استاد خود میخواهمم
من به جز تو همدمی دیگر ندارم میشوم هر چه که هست
….
من فقط یک ساعتم افسانه ای با من نباف
روز را به شب شب را به روز از من نساز یک کوه قاف
گاهیم خسته به خوابی فرو من میروم
که نمیدانم به روی کوه ایم یا یک زمین هموار و صاف
یک نصیحت میکنم آنچه گذشت دیگر گذشت
خوب و بد دیگر مهم نیست آن زمان دیگر که رفت
ساعتی با من سخن ها کرده ای
آنچه میبینی زمان حال ، هست و آن زمان دیگر گذشت