#آموزش_شعر_سپید#جلسه_سوم_قسمت_اول
“هر شاعر باید فرزند عصرخود باشد”
یعنی از دید معاصر به دنیا و محیط اطراف خود نگاه کند
شاعری که با کلیشه های قرنها ی قبل زندگی کرده و شعر بسراید مقلد ناتوانی بیش نیست!
شاعری موفق است که با تکنولوژی و زبان و نیازها و ملزومات امروز جامعهی خود زندگی کند و با نگاه عمیق به آنها در جهان شاعرانهی خودبه خلق نمادها و تعابیر شاعرانهی جدیدبپردازد
با یک مثال این مورد را بررسی می کنیم👇
در زمان های قدیم از کبوتر برای نامه رسانی استفاده میشد وکبوتر نماد نامه رسانی و پیام آوری داشت اما درعصر حاضر با رشد انواع تکنولوژی و وسایل ارتباط جمعی آیا می توان هنوز همان نماد نامه رسانی را به کبوتراطلاق کرد؟!
قطعا جواب منفی است امروزه کبوتر بیشتر نمادآزادی/ پرواز و رهایی است تا نامه رسان
بنابراین لازم وضروری است که یک شاعر ذهن خود راازنمادها (قراردادهای ذهنی که برای عناصر محیطی در دنیای واقعی گذاشته شده) پاک کرده و با دید جدیدتر و منطبق با عصر خود به این مفاهیم و عناصر نگاه کرده و برای آنها نماد ها و تعبیر های شاعرانه ی نوعی خلق کند
نکته ی دیگری که در این میان حائز اهمیت است این است که شعر لزوما نبایدحاوی مفاهیم عمیق و پیچیده ی فلسفی و عرفانی و … باشد
گاهی اوقات ما می توانیم با الهام گرفتن از وقایع و عناصر بسیار ساده ی محیطی خود به اشعاری بسیار زیبا و رمانتیک برسیم تنها باید دایره ی دید خود را بسط داده و به آن سوو جهت بدهیم!
فرض کنید صبح یک روز تابستانی را با یک لیوان شیر دو تا تخمرغ نیمرو شده و چندبرش نان تازه شروع کرده اید آیا نمی توان از همین میز صبحانه شروع کرد ویک شاعرانه ی زیبا خلق کرد؟!👇👇
بیا بنوشیم
صبح شیری را
به سلامتی آفتاب
✍#مهری_چراغی_موژان
….ادامه در پست بعد 👈👈👈👈
✍#مهری_چراغی_موژان
📚#انجمن_ادبی_خوشه_خوشه
مطالب آموزشی فوق در #سایت_ادبی_خوشه_خوشه به آدرس👈
https://khoshe-khoshe.ir/
ثبت شده و تمام حقوق مادی و معنوی آن به انجمن ادبی خوشه خوشه تعلق دارد در صورت کپی بدون ذکر منبع پیگرد قانونی خواهدداشت⛔️
