ریزش باران
احیای امید را

چکاند
پشتِ دریچه ی ِ مات
افسوس

نسترن
روی گونه ی “تو”
بذر پاشید

بیل زد
ریشه اش را
در باران نگاهت

زهراعاطفی
خوشه خوشه