زخم‌ ها را
از دهان عصرها بگیریم
باز پرنده‌‌ ها می‌شکنند
حالا که مرده ام
به وقت زمین
هزار جریب تنهایی
و تکه هایی گمشده از لبخندم
در جیب آدم
جامانده است
مهری چراغی (موژان)