#آموزش_شعر_سپید#جلسه_اول#قسمت_سوم
💠آنچه که واضح و مبرهن است بین کلام شعرو نثر تفاوت ها و شباهت هایی وجود دارد که باشناخت آنها می توان به راحتی شعر را ازنثر تشخیص داد.
🟢شباهت ؛
درساختارشعرو نثرازکلمه و حروف استفاده شده است از اینرو به هردو “کلام” اطلاق می شود.
🔴تفاوت ها؛
۱) درشعر
شاعرکوشش می کند تا با خلق یک تصویر خلاق علاوه بر پیام، احساسات و عواطف خود را که از دغدغه های ذهنی ، جامعه و محیط اطرافش نشات می گیرد به مخاطب انتقال دهد
تا بیشترین تاثیر را بر وی بگذارد اما درنثر نویسنده مجبور نیست حتما تصویر سازی خلاقانه ای داشته باشد چرا که هدف نثر فقط انتقال پیام است و نه تاثیر گذاری!
مگر در نثر های ادبی که با خلاقیت بیشتری از طرف نویسنده مواجه هستیم.
بطور کلی هدف نثر انتقال پیام به مخاطب می باشد اما در شعر علاوه بر انتقال پیام تحت تاثیر گذاشتن مخاطب از طریق انتقال احساسات و عواطف مدنظر است.
۲) درنثر دست نویسنده برای گزینش واژه ها باز است ولی در شعر دست شاعر بسته است
و باید درگزینش واژه ها بسیار دقیق بوده و با استفاده از معرفت واژگانی ( که در جلسات بعد بیشتر توضیح خواهیم داد) بهترین گزینه هارا برای خلق یک اثر بدیع انتخاب کند.
شاعر هرگز نباید واژه ها را پشت سرهم قطار کرده و کارناوال کلمات راه بیاندازد بلکه باید با واژه ها در یک تصویر منسجم که حول یک اندیشهی مرکزی در حرکت اند به خلق یک تصویر زیبا و لایه مند دست بزند.
۳) درشعر وقتی شاعری شعری می سراید هیچ شاعر دیگری نمی تواند شعر وی را ادامه بدهد
زیرا هر شاعر دارای اندیشه و تخیل و دیدگاه های شاعرانهی مختص به خود می باشد بهمین دلیل است که افرادی که سرقت ادبی می کنند بصورت سایه نویسی و … هرگز نمی توانند شعری به زیبایی آن شعر اول بنویسند و کاملا سایه نویسی آنها مشخص وملموس است.
ولی در نثر به این شکل نیست و می توان نثر نویسنده ی دیگری را ادامه داد و یا مشابه آن را نوشت زیرا اندیشه ی نویسنده روشن بوده و مانند اندیشه و تخیل شاعر پیچ وخم های دست نیافتنی ندارد.
ادامه در پست بعد 👈👈👈👈
✍#مهری_چراغی_موژان
📚#انجمن_ادبی_خوشه_خوشه
مطالب آموزشی فوق در #سایت_ادبی_خوشه_خوشه به آدرس👈
https://khoshe-khoshe.ir/
ثبت شده و تمام حقوق مادی و معنوی آن به انجمن ادبی خوشه خوشه تعلق دارد در صورت کپی بدون ذکر منبع پیگرد قانونی خواهد داشت⛔️
من ان سکوتم که فریادها را می خوانم
من آن شب سیه ام که روزرا می یابم
نشسته ام درکنج خلوت سکوت
فریاد جاودانه را در دل شب می دانم